Het zomert goed hier in de Provence. De mistral is gaan liggen en de zon is behaaglijk warm. Precies zoals ik me had voorgesteld, een paar weken ontspannen….hoewel,…natuurlijk wordt er vrijwel dagelijks gefietst, zitten Ariane en ik tot ver in het donker achter de laptops om te werken aan de documentaire over de Mont Ventoux cq mijn roman of het wielerboek dat ik dit najaar wil gaan schrijven. Ach,..eigenlijk heb ik nooit vakantie, de geest, de inspiratie stopt niet. Net wanneer ik me aan het zwembad installeer poppen de ideexebn op…
In ieder geval; plannen genoeg… heerlijk om aan te werken of om naar uit te kijken…

Vandaag was het de dag van Sandra de Vries. Ze presenteerde haar boek ‘Mijn Waarheid, van hells angels-dochter tot heks’. Haar meeslepende verhaal ligt vanaf dit weekend in de handel, maar is ook te bestellen via bol.com of boek-plus.

Zaterdag in de Telegraaf een interview met Sandra.

Voor me op tafel ligt het boek van Sandra de Vries, Mijn Waarheid van hells angel-dochter tot heks. Bijna 260 pagina’s. Het boek komt woensdag officieel uit, en dinsdag zendt Eenvandaag al een 10 minuten reportage over haar uit.
Het verhaal heeft me behoorlijk geraakt. Het is geen hard true crime-boek, maar een levensverhaal van een meisje dat opgroeit in een keiharde wereld van de eerst kleine, maar later grotere criminaliteit. Openhartig vertelt Sandra over wat ze als dochter van een ‘gangster’ allemaal meemaakt, over hoe normaal het voor haar is dat haar vader (en moeder) in de gevangenis zitten, of juist een klappertje maken waardoor de hele familie weer op reis kan.
Soms is het boek hilarisch, maar ineens slaat de toon om. Wanneer niet alleen haar eerste geliefde wordt vermoord, maar ook haar tweede (en vader van haar kind!) en ook haar eigen vader, de Nomad Paul de Vries, slaagt Sandra erin om mijn keel te laten zwellen. De scene van de begrafenis, waarbij haar zoontje van negen niet weet welke kist hij moet helpen dragen, die van zijn vader of van zijn opa….

Het boek is te koop vanaf woensdag!! Heftige cover!

Als teamlid van team Bike4people, doe ik mee aan de Tour for Life. Een loodzware monstertocht over 1250 kilometer van Noord-Italixeb naar Nederland in acht dagen. Which means, ca 150 km per dag over grote, beroemde cols. Het doel?? Zoveel mogelijk geld ophalen voor Artsen zonder Grenzen!!

STEUN ONS TEAM!

Elke donatie, hoe groot of hoe klein ook is welkom.

Donaties via DONATIES BIKE4PEOPLE

Deze link naar de tv-uitzending van Walhalla werkt:Uitzending Walhalla Bas Steman

Simultaan-schaken, daar lijkt het een beetje op, op meerdere borden tegelijk spelen, verschillende tactieken voeren, geduld bewaren, maar soms ook accelereren. Ja, de laatste maanden voel ik me een simultaan schaker. Een groot deel van de week maak ik reportages voor verschillende televisieprogramma’s, maar tegelijkertijd redigeer ik een meeslepend boek van een Hells-Angel-dochter, die bij ‘de’ moordpartij in 2004 haar levenspartner en haar vader verloor. Een ontroerend verhaal van een jonge vrouw die opgroeit in een crimineel milieu, tot twee keer toe haar geliefde verliest, en haar vader, en ondanks alles positief in het leven staat. Het boek heet Mijn Waarheid, en komt zeer waarschijnlijk eind mei uit.
Daarnaast werk ik af en toe aan mijn eigen boek, geef ik media-trainingen en werken Ariane en ik aan scripts voor bedrijfsfilms. Erg leuk allemaal en erg fijn! Gelukkig heb ik genoeg tijd om te trainen voor de Tour for life, heb ik mijn verjaardag gevierd en tot twee keer toe genoten van Cancellara… dussss…..

Net terug uit Deventer, van de schouwburg, waar theatergroep Stella speelde. Een voorstelling over, nee, niet over,… maar een voorstelling met liedjes van Shaf. Impulsief – na het lezen van een recensie in Trouw – drie kaarten gekocht voor vandaag. Niet wetend wat te verwachten. Shaffy voor kinderen,…??
Het verhaal gaat over een liefde tussen twee meeuwen, waarvan in xe9xe9n absoluut Ramses is te herkennen. Het verhaal is goed geacteerd, wordt gedragen door de prachtige liedjes van Shaf. Liedjes die teder, breekbaar en mateloos krachtig zijn, zelfs in deze context. Stella was al jaren bezig met deze voorstelling, en zat midden in de repetities toen de dag kwam, dat Ramses de aarde achter zich liet….ach,..
Mijn zoon Jip zei: ‘Je moet vast huilen vanmiddag.’  Ik glimlachte en schudde mijn hoofd. Maar bij het tweede lied (en mijn lievelingsliedje, Duet), hou van mij als de wind het verloren blad weer vindt, werd het me (en ook Ariane) teveel. Daar waren de tranen,… om wat? Om herinneringen,..aan ons optreden in de Hanzehof in Zutphen met Ramses, Nico van der Linden en Ine Kuhr… januari 2006… En al die andere keren, in Bellevue,… Om de autoritjes met Ramses, het raam op een kiertje voor de rook. Samen luisterend en zingend, kleine liedjes, groot gevoel. Ik leef, goddomme, ik leef! Dat is het gevoel dat mijn bloed verdunt, laat bruisen,… tot we samen zijn!
‘s Middags, thuis, aan de wijn,…een hart vol van liefde voor de lieve oude vriend. Dank!!

Klik hier voor info/kaarten Shaffy voor kinderen

Mijn roman, over een reis buiten de grenzen van de ratio, is nog niet uit. Ze staat gepland voor dit jaar. Nog even geduld,…maar hou mijn weblog in de gaten!

Op de uitzending van Walhalla krijg ik hartverwarmende en wonderlijke reacties.
De uitzending en de bonus-film zijn te zien op www.omroepgelderland.nl (uitzendinggemist van 6 februari) of kopieer deze link:

http://www.omroepgelderland.nl/web/Uitzending-gemist.htm?datum=06022010&programma=&id=58314

Op de site van Walhalla (ook via omroepgelderland.nl) vind je het bonus-filmpje.

Het TV-Gelderland programma Walhalla besteed op 6 februari aandacht aan mijn ontdekkingsreis van de afgelopen jaren. Een reis die zich aarzelend aankondigde tijdens een weekendje uit, toen ik 26 was, waar een enorme angst me afhield van een parachutesprong met collega’s.
Nadat ik mijn tweede belevingsbiografie had geschreven, besloot ik een roman te schrijven over het idee ‘eerder’ op deze aarde te hebben rondgelopen. Als onderzoek doe ik een regressietherapie. Een hele intense en emotionele ervaring, die me leidde naar de laatste dagen van een Britse paratrooper met de naam Morgan. Ook beschrijf ik een ouderlijk huis, een schuur met een fiets en krijg ik steeds beelden van een jongen op een fiets.
‘s Avonds, en weer bij zinnen, besluit ik te gaan researchen. Eigenlijk om mijn eigen ervaringen te ontzenuwen. Maar alles dat ik tijdens mijn onderzoek tegenkom, bevestigt wat ik tijdens de regressie heb meegemaakt. De naam, de plaats en datum van sterven, het ouderlijk huis in Wales en de plek waar vroeger de schuur stond. Alles klopte. Zelfs de fiets. Morgan was een wielrenner, net als ik. 
De zus van Morgan, Glenys, leeft nog. Ze was nog nooit bij het graf geweest. Sterker, ze vermeed iedere gedachte aan de oorlog en aan haar broer. Ik schreef haar een brief, waardoor zij besloot naar Nederland te komen, naar het graf van Morgan in Oosterbeek.
Zowel voor haar als voor mij was dat een zeer helend moment.
We hebben nog altijd een diep contact. Vanaf het begin, voordat ze mijn motivatie kende, was ik voor haar vertrouwd.
Er zijn vier opties. 1) Alles is toeval. 2) Tijdens de regressie heb ik mijn firewall uitgezet en de energie van Morgan opgevangen. 3) Het leven dat mij leeft, leefde eerst Morgan. 4) anders.

Later kwamen er kindertekeningen boven water, waar ik op vier en zesjarige leeftijd een vliegtuig teken waaruit parachutisten springen, die worden doodgeschoten.
Door deze tekeningen, maar vooral door mijn eigen gevoel, ga ik voor optie 3.

Op de site van Walhalla (www.omroepgelderland.nl) is nog een fragment te zien dat niet in de reportage te zien zal zijn.